
Παρακολουθούσα το Brothers από τη στιγμή που ανακοινώθηκε. Χωρίς να μπορώ να ξεδιαλέξω ένα στοιχείο που με τράβηξε σε εκείνο, ο συνδυασμός των εξαιρετικών concept designs με την υπόσχεση ενός gameplay καθαρά διαισθητικού και χτισμένου επάνω στην συνεργασία των δυο αδελφών, μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον. Έχοντας μόλις τελειώσει το παιχνίδι και σκουπίζοντας ένα υπεραντρίκιο μιθριλένιο δάκρυ από το μάγουλό μου, βάζω γουισκάρα και παίρνω τα πράγματα από την αρχή.
Έχοντας παίξει πολλά παιχνίδια που μέσω του δράματος προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα εικονικό δέσιμο μεταξύ παικτών και χαρακτήρων, πιστεύω ότι δύσκολα μπορεί πια κάποιο να με συγκινήσει. Κι όμως, κάποιο τα κατάφερε. Ο λόγος για το Brothers: A Tale of Two Sons, μία εμπειρία μοναδική, τόσο λόγω του πρωτοποριακού χειρισμού και σχεδιασμού, όσο και λόγω του ανεπανάληπτου δράματος που προσφέρει. Δύο αδέρφια, ένας κοινός σκοπός, ένα ξεχωριστό, αν και μικρό, ταξίδι.
Η ιστορία των δύο αδερφών ξεκινάει με θάνατο, οπότε αν είστε αρκετά ευσυγκίνητοι καλύτερα να προετοιμαστείτε. Μετά το θάνατο της μητέρας τους, ο πατέρας τους ξαφνικά αρρωσταίνει βαριά, και η μοναδική του ελπίδα είναι ένα βότανο που μπορεί να τον σώσει. Τα δύο αδέρφια, χωρίς δεύτερη σκέψη και με οδηγό ένα χάρτη, ξεκινούν το ταξίδι τους με σκοπό να σώσουν τον αγαπημένο τους πατέρα. Στο δρόμο η περιπέτεια τους οδηγεί από ένα μικρό, ορεινό χωριό σε αρχαίες πολεμικές τοποθεσίες, κάστρα, φυλακές και άλλα μοναδικά τοπία. Η αφήγηση γίνεται σε μία πλασματική διάλεκτο, χωρίς υπότιτλους, οπότε για να καταλάβετε πραγματικά τι γίνεται πρέπει να προσέχετε και την παραμικρή λεπτομέρεια επί της οθόνης, κάτι που προσωπικά βρήκα θετικό, καθώς παραπέμπει στη ξεχωριστή ερμηνεία του κάθε παίκτη. Επίσης, το συναισθηματικό δέσιμο και το δράμα των δύο αδερφών, συνθέτουν μία εμπειρία που μόνο ένα video game μπορεί να προσφέρει.
-Τα αδέρφια! Τα παίζουμε Live με Brothers: A Tale of Two Sons
Δωρεάν
