Free to play για 14 ημέρες (16/4 έως 30/4) το ASSASSIN'S CREED MIRAGE, από τη UBISOFT

Ωραία προσφορά από τη UBISOFT που δίνει Free to play για 14 ημέρες (16/4 έως 30/4) το ASSASSIN'S CREED MIRAGE.

Η Ubisoft θέλει να σας δώσει τη δυνατότητα από σήμερα να παίξετε και γενικά να δοκιμάσετε το Assassin’s Creed Mirage, το οποίο κυκλοφόρησε για PC και κονσόλες πέρυσι.

Η εταιρία προσφέρει ένα free trial (δοκιμαστική περίοδο) χωρίς να χρειάζεται να πληρώσετε κάποιο χρηματικό ποσό. Πιο συγκεκριμένα, από σήμερα έως και τις 30 Απριλίου, θα μπορείτε να παίξετε τις δύο πρώτες ώρες του Assassin’s Creed Mirage σε όλες τις πλατφόρμες που κυκλοφορεί.

Αυτό σημαίνει, ότι ανοίξετε σήμερα την κονσόλα σας ή το PC σας θα βρείτε τη δοκιμαστική έκδοση του Mirage και θα μπορείτε να την κατεβάσετε και να παίξετε. Ο τίτλος κυκλοφορεί σε PC, PlayStation 4 και PlayStation 5, αλλά και στα Xbox One και Xbox Series X|S.

κατεβάστε την εφαρμογή Ubisoft Connect: https://ubisoftconnect.com/

Χρήσιμα ελληνικά και μη gameplays and video reviews

ακολουθεί ελληνικό review

Assassin’s Creed Mirage Review – Πραγματική επιστροφή ή εκταμίευση νοσταλγίας;

Το Assassin’s Creed Mirage είναι το 13^ο βασικό Assassin’s Creed, με τη σειρά να γιορτάζει πρόσφατα τα 15 της χρόνια. Ναι, και εγώ νιώθω λίγο γέρος και αναρωτιέμαι πόσο γρήγορα περνάνε την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, αφού ειλικρινά θυμάμαι σαν χτες την πρώτη φορά που ταξίδεψα στα σοκάκια της Ιερουσαλήμ με τον Altaïr και της Φλωρεντίας με τον Ezio. Πρόκειται για ένα franchise που προσωπικά απολαμβάνω ιδιαίτερα, παρά τα εμφανή και πολλές φορές εκνευριστικά ελαττώματά του. Από την πρώτη στιγμή με είχε ιντριγκάρει απίστευτα το concept, από το κρυμμένο παρελθόν στον DNA κώδικα που είναι προσβάσιμο μέσω του Animus, τον πολιτισμό των ISU που δικαιολογεί όλες τις ανθρώπινες θρησκείες μέχρι τον τρόπο που κάθε ιστορική φιγούρα, από τον Σοφοκλή και τον Πλάτωνα μέχρι Leonardo da Vinci ενσαρκώνεται στο lore, με τους περισσότερους πολλές φορές να μπλέκονται άμεσα στον αιώνιο πόλεμο των Assassins και των Templars.

Το Mirage, συνολικά, μοιάζει σαν ένας εορτασμός των 15 αυτών χρόνων, κάτι σαν ένα love letter στους παλιούς fans που μετά τα saga των RPG τίτλων ήθελαν μια επιστροφή στις ρίζες. Μάλιστα, πριν καν πατήσεις το ‘Start’, σε υποδέχεται ένα επετειακό βίντεο, στο οποίο φιγουράρουν όλοι οι πρωταγωνιστές που έχουμε δει να περνάνε από τις οθόνες μας. Πάνω σε αυτό, στην επιστροφή τις ρίζες, βασίστηκε και όλη η προωθητική καμπάνια του Mirage, με την Ubisoft να τονίζει πως ήθελε να τιμήσει κυρίως το πρώτο Assassin’s Creed, με ένα κεφάλαιο που δίνει έμφαση στο παρκούρ, στο stealth και στα assassinations.

α ξεκινήσω ωστόσο με μια πτυχή της επιστροφής που με άφησε όχι απλά ικανοποιημένο, αλλά θα μπορούσα να πω εκστασιασμένο! Η κλίμακα. Χρειάστηκα περίπου 20 ώρες για να ολοκληρώσω το Mirage, έχοντας εξερευνήσει σχεδόν κάθε γωνιά της Βαγδάτης, έχοντας συλλέξει την πλειοψηφία των collectables και με αρκετά side quests. To pacing είναι πολύ καλό και το παιχνίδι σε καμία στιγμή δεν κατάφερε να με κουράσει. Ήταν ζυγισμένο τόσο όσο και δεν ένιωσα ποτέ ότι δεν σέβεται το χρόνο μου, μια αίσθηση που είχαν αρχίσει να μου αφήνουν τα τελευταία RPG-τύπου κεφάλαια και ειδικότερα το Valhalla. Δίχως καμία υπερβολή, νομίζω πως έτσι πρέπει να είναι τα παιχνίδια γενικότερα. Για κάποιο λόγο η AAA βιομηχανία έχει αποφασίσει να ακολουθήσει μια υπέρμετρα κλιμακούμενη πορεία, με ατελείωτα μεγάλους κόσμους και ατελείωτες διάρκειες. Προφανώς αυτό είναι κάτι που λειτουργεί καλά και χρειάζεται για ορισμένες εμπειρίες, αλλά όταν όλα τα παιχνίδια είναι τόσο μεγάλα, με τόσο εξαντλητικά open-world, κάπου κουράζεσαι. Η τάση αυτή όπως φαίνεται δεν κάνει καλό ούτε στα ίδια τα παιχνίδια, ούτε στους παίκτες, ούτε στους developers. Από άποψη περιεχομένου, ροής και κλίμακας, λοιπόν, το βρήκα ιδανικό και είναι κάτι που βοήθησε στο να εκλάβω την όλη εμπειρία με θετικό πρόσημο.

Μιλώντας για θετικά, θα συνεχίσω τη λίστα με το setting. Τη Βαγδάτη. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και το Νο.1 selling point του παιχνιδιού, αφού η ομάδα ανάπτυξης έκανε διθυραμβική δουλειά, σε επίπεδο που η πόλη καταφέρνει να εξυψώσει και άλλες πιο προβληματικές πτυχές, όπως το παρκούρ, για το οποίο θα μιλήσω προσεχώς. Θεωρώ πως η Ubisoft ξεπέρασε τον εαυτό της στην προκειμένη περίπτωση. Πάντα, η μισή γοητεία των Assassins Creed ήταν η τοποθεσία και η χρονολογική περίοδος και η Βαγδάτη δε θα μπορούσε να ταιριάζει πιο τέλεια με το concept. Η δουλειά που έχει γίνει για την ψηφιακή της αναπαράσταση είναι αξιέπαινη.

η συνέχεια εδώ