+181
Δωρεάν από 26 Μαΐου έως 02 Ιουνίου η BIOSHOCK: THE COLLECTION, από την Epic Games
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:Καλησπέρα! Η Epic Games αυτή την εβδομάδα προσφέρει δωρεάν σε όλους για pc, την εκπληκτική σειρά BioShock: The Collection.
Θυμίζω ότι η Epic Games δεν είχε ανακοινώσει τον δωρεάν τίτλο που θα έδινε, αλλά ενεργοποίησε ξανά το Mystery Game με δεύτερο στη σειρά το BioShock: The Collection.
Απαραίτητο για να το αποκτήσεις είναι να διαθέτεις λογαριασμό στην Epic Games, στον οποίο το προσθέτεις στη βιβλιοθήκη σου από 26 Μαΐου έως 02 Ιουνίου κρατώντας το με αυτόν τον τρόπο στην κατοχή σου μόνιμα (έχεις τη δυνατότητα να το κάνεις download όποτε επιθυμείς).
Πληροφορίες και κριτικές για το παιχνίδι στο Steam: https://store.steampowered.com/sub/127633/ (τιμή: 59,99€)
Για όσους δεν είναι γνώστες της ιστορίας του Bioshock, οι δύο πρώτοι τίτλοι διαδραματίζονται στην πόλη Rapture την δεκαετία του ’60 στην Αμερική. Πρόκειται για μία υποθαλάσσια πόλη, η οποία αν και στην αρχή παρουσιάζεται σαν ένας παράδεισος για όσους θέλουν να δραπετεύσουν από τους κοινωνικούς περιορισμούς της εποχής, γρήγορα αποδεικνύεται ότι πρόκειται για έναν εφιάλτη. Οι κάτοικοί της έχουν μετατραπεί σε αιμοδιψείς δολοφόνους που έχουν χάσει την ελεύθερη βούλησή τους και οι οποίοι φυσικά επιτίθενται στον πρωταγωνιστή μας με την πρώτη ευκαιρία που τους δίνεται. Τα horror στοιχεία είναι έντονα σε αυτούς τους δύο τίτλους, με την ιστορία να είναι εκπληκτική και να θέτει σοβαρά ερωτήματα στον παίκτη σχετικά με το πόσο ελεύθεροι όντως είμαστε στην πραγματικότητα.
Ο τρίτος κατά σειρά τίτλος που κυκλοφόρησε από την 2K, το Bioshock: Infinite, μπορεί να μας μεταφέρει μακριά από τον βυθό της θάλασσας, δεν παύει όμως να είναι το ίδιο εντυπωσιακός. Ο λόγος για την πόλη Columbia, ειδυλλιακά τοποθετημένη πάνω στα σύννεφα, όπου ο πρωταγωνιστής μας έρχεται αντιμέτωπος με τον πουριτανισμό και την ηθική μιας κοινωνίας που δεν συνάδει με θεσμούς όπως η σκλαβιά και το απολυταρχικό καθεστώς που η ίδια πρεσβεύει. Γενικότερα, όλοι οι τίτλοι του συγκεκριμένου franchise θέτουν στον παίκτη δύσκολα υπαρξιακά διλήμματα, όπου η διακριτή γραμμή μεταξύ σωστού και λάθους συχνά πυκνά χάνεται, με την ‘ορθή’ επιλογή να μην είναι και πάντοτε η ενδεδειγμένη λύση.
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετά remasters εκεί έξω. Ανεξάρτητα αν συμφωνείς ή διαφωνείς με την τακτική αυτή, τα remasters είναι μια πολύ καλή ευκαιρία κυρίως για τους console gamers να βιώσουν ξανά τα αγαπημένα τους παιχνίδια με βελτιωμένα γραφικά αλλά και να προσελκύσουν νέο κόσμο που δεν είχε την ευκαιρία να παίξει τα παιχνίδια αυτά στον καιρό τους. Βέβαια δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι πολλές εταιρίες εκμεταλλεύτηκαν την επιτυχία που είχαν κάποια παιχνίδια, δίνοντας στον κόσμο «βελτιωμένες» εκδόσεις που κάποιες φορές ήταν στην καλύτερη περίπτωση ίδιες με τις αρχικές. Οι λόγοι φυσικά είναι ευδιάκριτοι και δυστυχώς η γενιά αυτή των κονσόλων διαθέτει πολλά τέτοια θλιβερά παραδείγματα εκμετάλλευσης.
Από την άλλη υπάρχουν κάποια παιχνίδια που δε στηρίζονται αποκλειστικά στα γραφικά για να πουλήσουν και θα είναι πάντα ευπρόσδεκτα όσες γενιές και να περάσουν. Είναι παιχνίδια που ο κόσμος πρέπει να παίξει, όχι μόνο γιατί είναι καλά ως παιχνίδια, αλλά γιατί έκαναν είτε με το gameplay, είτε με την πλοκή, είτε με συνδυασμό των δυο τη δική τους επανάσταση. Εξύψωσαν τόσο στο gamer, όσο και στην κοινή γνώμη αυτό το τόσο παρεξηγημένο hobby που λέγεται video games, δίνοντας ένα ηχηρό χαστούκι σε όσους υποστηρίζουν ότι αυτά είναι μια ασχολία αποκλειστικά για παιδιά. Τα video games έχουν δείξει ότι μπορούν να έχουν το ίδιο καλό σενάριο (ακόμα και καλύτερο) από μια ταινία, αλλά και να μεταδώσουν πιο έντονα συναισθήματα στον αποδέκτη. Η τριλογία του BioShock είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.
Η συλλογή BioShock: The Collection δεν είναι για εκείνους που ελπίζουν να δουν τεράστια βελτίωση σε τεχνικό επίπεδο ή τα πάντα να τρέχουν ιδανικά. Όχι πως η κατάσταση είναι άσχημη, αλλά η αντιμετώπιση κάθε τίτλου, και τα συνοδευτικά αποτελέσματα, είναι διαφορετικά στην πράξη. Η συλλογή αυτή είναι όμως για εκείνους που, από παράλειψη θέλουμε να πιστεύουμε, δεν ακολούθησαν ποτέ τι διένυσε η σειρά, και για εκείνους που προτιμούν να την τιμούν σε κάθε ευκαιρία. Πάντως, οι σχετικές αναβαθμίσεις παρέχονται δωρεάν στο PC, αρκεί να έχει κάποιος τα πρωτότυπα, αλλά διατίθενται ως μία ενιαία κυκλοφορία στις κονσόλες. Χωρά μια συζήτηση κάπου εδώ, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν άπτεται της παρούσας κριτικής. Η συλλογή είναι μια ολοκληρωμένη εμπειρία που θυμίζει ότι ακόμη και όταν τα videogames δεν ξέρουν να δώσουν απαντήσεις σε καίρια ζητήματα. Για να βγουν τα τεχνικά από τη μέση, γίνεται γρήγορα προφανές ότι ο πρώτος τίτλος έτυχε μεγαλύτερης προσοχής. Είναι άλλωστε και ο παλιότερος αλλά και ο πιο αγαπητός, ακόμη και με τα ελαττώματά του. Η άνοδος σε ανάλυση 1080p είναι δεδομένο στη συλλογή αυτή, ο στόχος των 60fps είναι κοινός, αλλά ούτε ο πρώτος τίτλος ούτε οι υπόλοιποι τον πιάνουν σταθερά, κάτι που αναπόφευκτα απογοητεύει ελαφρώς, κυρίως για το τι σημαίνει ως προς τη σημασία του εγχειρήματος για την ίδια την 2K. Στον πρώτο τίτλο λοιπόν χώρεσαν βελτιώσεις σε textures και λοιπά στοιχεία, χωρίς να έρχονται τα πάνω κάτω. Βελτιωμένο σχετικά, αλλά λιγότερο, εμφανίζεται και το δεύτερο μέρος της σειράς, ενώ το τρίτο φτάνει ουσιαστικά όπως εμφανίστηκε στο PC, χωρίς παρεμβάσεις, απλά προσαρμογή στους διαθέσιμους τεχνικούς πόρους. Το περίεργο με τη συλλογή αυτή, ακόμη και με το δεδομένο ότι το δεύτερο μέρος δεν γράφτηκε από τον Ken Levine, είναι πως δείχνει ένα, στην πραγματικότητα, δημιούργημα, από την αρχή μέχρι το τέλος, με τα θετικά και τα αρνητικά του να του δίνουν χαρακτήρα και μοναδικότητα που είναι εύκολο να στηλιτεύσει ο κακοπροαίρετος, αδύνατο να αγνοήσει ο οποιοσδήποτε. Το πρώτο BioShock κυκλοφόρησε μια χρονιά που το μενού των gamers γέμιζε με τίτλους όπως Halo 3, Super Mario Galaxy, God Of War II, Forza Motorsport 2, Metroid Prime 3: Corruption, Heavenly Sword, Project Gotham Racing 4, The Orange Box, Manhunt 2, Assassin's Creed, Uncharted: Drake's Fortune και Mass Effect. Δεν "παθαίνουμε" κάθε χρόνο τέτοια συμφορά οι gamers και το ότι το BioShock, όντας shooter με βάρος στην αφήγηση και με budget που απλά δεν πηγαίνει πακέτο με το χαρακτηρισμό αυτό, κατάφερε να σταθεί και να δημιουργήσει το δικό του θρύλο, που εκφραστικά και εμπορικά, δίνει χώρο για συγκρίσεις με την τριλογία του Matrix (γνωριμία κόσμου, επέκταση, επεισοδιακό κλείσιμο). Η άνοδος σε ανάλυση 1080p είναι δεδομένο στη συλλογή αυτή, ο στόχος των 60fps είναι κοινός, αλλά ούτε ο πρώτος τίτλος ούτε οι υπόλοιποι τον πιάνουν σταθερά, κάτι που αναπόφευκτα απογοητεύει ελαφρώς. Ο πρώτος τίτλος κέρδισε το κοινό με την εκπληκτική καλλιτεχνική διεύθυνση, τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες και την αναζωπύρωση προβληματισμών για την ηθική σε έναν κόσμο που αποζητά την πρόοδο. Πήραμε και πρώτη γεύση από το τι εστί ανατροπή κατά τον Levine, πριν χαλάσει η εντύπωση με την τελική αναμέτρηση. Ο δεύτερος τίτλος είναι ο πλέον αδικημένος και απόδειξη της ανωριμότητας του μέσου καταναλωτή που, αγνόησε τον καλύτερο ρυθμό, το βελτιωμένο σύστημα μάχης, το βαρύ κλίμα, τη νέα ανατροπή και το σίγουρα πιο στρωτό κλείσιμο της ιστορίας, για να έχει να λέει ότι δεν βλέπει πρώτη φορά την Rapture, οπότε δυσκολεύεται να ενθουσιαστεί. Ο κύκλος κλείνει όμως με την Columbia. Αέρας και σύννεφα αντί για βυθός και νερό, πουριτανισμός και ηθική πριν από οτιδήποτε άλλο, η άλλη πλευρά του καθρέπτη για την Rapture και το ίδιο το BioShock. Οι ιδέες άπειρες και υπό το βάρος τους λυγίζει κάπως το BioShock Infinite, όχι όμως πριν δείξει ότι όλα είναι πτυχές του ίδιου πράγματος. Και όσοι δεν ενδιαφέρονταν για κάτι τέτοιο, έχουν να θυμούνται την Elizabeth που, ναι μεν δεν ήταν φαντασμαγορική σε όρους gameplay, ήταν η κόλλα για τα πάντα όμως, για το σύνολο της εμπειρίας.
Η συλλογή περιλαμβάνει τα:
BioShock Remastered
BioShock 2 Remastered
BioShock Infinite: Complete Edition
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετά remasters εκεί έξω. Ανεξάρτητα αν συμφωνείς ή διαφωνείς με την τακτική αυτή, τα remasters είναι μια πολύ καλή ευκαιρία κυρίως για τους console gamers να βιώσουν ξανά τα αγαπημένα τους παιχνίδια με βελτιωμένα γραφικά αλλά και να προσελκύσουν νέο κόσμο που δεν είχε την ευκαιρία να παίξει τα παιχνίδια αυτά στον καιρό τους. Βέβαια δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι πολλές εταιρίες εκμεταλλεύτηκαν την επιτυχία που είχαν κάποια παιχνίδια, δίνοντας στον κόσμο «βελτιωμένες» εκδόσεις που κάποιες φορές ήταν στην καλύτερη περίπτωση ίδιες με τις αρχικές. Οι λόγοι φυσικά είναι ευδιάκριτοι και δυστυχώς η γενιά αυτή των κονσόλων διαθέτει πολλά τέτοια θλιβερά παραδείγματα εκμετάλλευσης.
Από την άλλη υπάρχουν κάποια παιχνίδια που δε στηρίζονται αποκλειστικά στα γραφικά για να πουλήσουν και θα είναι πάντα ευπρόσδεκτα όσες γενιές και να περάσουν. Είναι παιχνίδια που ο κόσμος πρέπει να παίξει, όχι μόνο γιατί είναι καλά ως παιχνίδια, αλλά γιατί έκαναν είτε με το gameplay, είτε με την πλοκή, είτε με συνδυασμό των δυο τη δική τους επανάσταση. Εξύψωσαν τόσο στο gamer, όσο και στην κοινή γνώμη αυτό το τόσο παρεξηγημένο hobby που λέγεται video games, δίνοντας ένα ηχηρό χαστούκι σε όσους υποστηρίζουν ότι αυτά είναι μια ασχολία αποκλειστικά για παιδιά. Τα video games έχουν δείξει ότι μπορούν να έχουν το ίδιο καλό σενάριο (ακόμα και καλύτερο) από μια ταινία, αλλά και να μεταδώσουν πιο έντονα συναισθήματα στον αποδέκτη. Η τριλογία του BioShock είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.
Η συλλογή BioShock: The Collection δεν είναι για εκείνους που ελπίζουν να δουν τεράστια βελτίωση σε τεχνικό επίπεδο ή τα πάντα να τρέχουν ιδανικά. Όχι πως η κατάσταση είναι άσχημη, αλλά η αντιμετώπιση κάθε τίτλου, και τα συνοδευτικά αποτελέσματα, είναι διαφορετικά στην πράξη. Η συλλογή αυτή είναι όμως για εκείνους που, από παράλειψη θέλουμε να πιστεύουμε, δεν ακολούθησαν ποτέ τι διένυσε η σειρά, και για εκείνους που προτιμούν να την τιμούν σε κάθε ευκαιρία. Πάντως, οι σχετικές αναβαθμίσεις παρέχονται δωρεάν στο PC, αρκεί να έχει κάποιος τα πρωτότυπα, αλλά διατίθενται ως μία ενιαία κυκλοφορία στις κονσόλες. Χωρά μια συζήτηση κάπου εδώ, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν άπτεται της παρούσας κριτικής. Η συλλογή είναι μια ολοκληρωμένη εμπειρία που θυμίζει ότι ακόμη και όταν τα videogames δεν ξέρουν να δώσουν απαντήσεις σε καίρια ζητήματα. Για να βγουν τα τεχνικά από τη μέση, γίνεται γρήγορα προφανές ότι ο πρώτος τίτλος έτυχε μεγαλύτερης προσοχής. Είναι άλλωστε και ο παλιότερος αλλά και ο πιο αγαπητός, ακόμη και με τα ελαττώματά του. Η άνοδος σε ανάλυση 1080p είναι δεδομένο στη συλλογή αυτή, ο στόχος των 60fps είναι κοινός, αλλά ούτε ο πρώτος τίτλος ούτε οι υπόλοιποι τον πιάνουν σταθερά, κάτι που αναπόφευκτα απογοητεύει ελαφρώς, κυρίως για το τι σημαίνει ως προς τη σημασία του εγχειρήματος για την ίδια την 2K. Στον πρώτο τίτλο λοιπόν χώρεσαν βελτιώσεις σε textures και λοιπά στοιχεία, χωρίς να έρχονται τα πάνω κάτω. Βελτιωμένο σχετικά, αλλά λιγότερο, εμφανίζεται και το δεύτερο μέρος της σειράς, ενώ το τρίτο φτάνει ουσιαστικά όπως εμφανίστηκε στο PC, χωρίς παρεμβάσεις, απλά προσαρμογή στους διαθέσιμους τεχνικούς πόρους. Το περίεργο με τη συλλογή αυτή, ακόμη και με το δεδομένο ότι το δεύτερο μέρος δεν γράφτηκε από τον Ken Levine, είναι πως δείχνει ένα, στην πραγματικότητα, δημιούργημα, από την αρχή μέχρι το τέλος, με τα θετικά και τα αρνητικά του να του δίνουν χαρακτήρα και μοναδικότητα που είναι εύκολο να στηλιτεύσει ο κακοπροαίρετος, αδύνατο να αγνοήσει ο οποιοσδήποτε. Το πρώτο BioShock κυκλοφόρησε μια χρονιά που το μενού των gamers γέμιζε με τίτλους όπως Halo 3, Super Mario Galaxy, God Of War II, Forza Motorsport 2, Metroid Prime 3: Corruption, Heavenly Sword, Project Gotham Racing 4, The Orange Box, Manhunt 2, Assassin's Creed, Uncharted: Drake's Fortune και Mass Effect. Δεν "παθαίνουμε" κάθε χρόνο τέτοια συμφορά οι gamers και το ότι το BioShock, όντας shooter με βάρος στην αφήγηση και με budget που απλά δεν πηγαίνει πακέτο με το χαρακτηρισμό αυτό, κατάφερε να σταθεί και να δημιουργήσει το δικό του θρύλο, που εκφραστικά και εμπορικά, δίνει χώρο για συγκρίσεις με την τριλογία του Matrix (γνωριμία κόσμου, επέκταση, επεισοδιακό κλείσιμο). Η άνοδος σε ανάλυση 1080p είναι δεδομένο στη συλλογή αυτή, ο στόχος των 60fps είναι κοινός, αλλά ούτε ο πρώτος τίτλος ούτε οι υπόλοιποι τον πιάνουν σταθερά, κάτι που αναπόφευκτα απογοητεύει ελαφρώς. Ο πρώτος τίτλος κέρδισε το κοινό με την εκπληκτική καλλιτεχνική διεύθυνση, τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες και την αναζωπύρωση προβληματισμών για την ηθική σε έναν κόσμο που αποζητά την πρόοδο. Πήραμε και πρώτη γεύση από το τι εστί ανατροπή κατά τον Levine, πριν χαλάσει η εντύπωση με την τελική αναμέτρηση. Ο δεύτερος τίτλος είναι ο πλέον αδικημένος και απόδειξη της ανωριμότητας του μέσου καταναλωτή που, αγνόησε τον καλύτερο ρυθμό, το βελτιωμένο σύστημα μάχης, το βαρύ κλίμα, τη νέα ανατροπή και το σίγουρα πιο στρωτό κλείσιμο της ιστορίας, για να έχει να λέει ότι δεν βλέπει πρώτη φορά την Rapture, οπότε δυσκολεύεται να ενθουσιαστεί. Ο κύκλος κλείνει όμως με την Columbia. Αέρας και σύννεφα αντί για βυθός και νερό, πουριτανισμός και ηθική πριν από οτιδήποτε άλλο, η άλλη πλευρά του καθρέπτη για την Rapture και το ίδιο το BioShock. Οι ιδέες άπειρες και υπό το βάρος τους λυγίζει κάπως το BioShock Infinite, όχι όμως πριν δείξει ότι όλα είναι πτυχές του ίδιου πράγματος. Και όσοι δεν ενδιαφέρονταν για κάτι τέτοιο, έχουν να θυμούνται την Elizabeth που, ναι μεν δεν ήταν φαντασμαγορική σε όρους gameplay, ήταν η κόλλα για τα πάντα όμως, για το σύνολο της εμπειρίας.
Gameplays
-Bioshock The Collection Gameplay Walkthrough Part 1 - REMASTERED FULL GAME (1080p 60fps PS4/XB1)
-Bioshock The Collection Gameplay Walkthrough Part 3 - REMASTERED FULL GAME (1080p 60fps PS4/XB1)
-Bioshock Remastered | Part 2 - My First Big Daddy Encounter
-RAPTURE | BioShock Remastered (The Collection) | Part 1 | Gameplay Walkthrough [PS4 Xbox One PC]
-STEINMAN | BioShock Remastered (The Collection) | Part 2 | Gameplay Walkthrough [PS4 Xbox One PC]
-STEINMAN | BioShock Remastered (The Collection) | Part 3 | Gameplay Walkthrough [PS4 Xbox One PC]
Δωρεάν
Συνδέσου ή δημιούργησε ένα λογαριασμό για να σχολιάσεις!
Σχόλια